Szpieg Stalina

Dmitrij Bystrolotow (1901-75) prowadził życie, które może się wydawać nieprawdopodobne, nawet jak na książkę o tematyce szpiegowskiej, jednak w jego przypadku prawda jest dziwniejsza od fikcji. Marynarz, artysta, lekarz, prawnik i pisarz władający biegle kilkoma językami, osoba Bystrolotowa stanowi rosyjski odpowiednik „ asa szpiegów”, Sydneya Reilly’ego. Jeden z „ wielkich nielegałów”, grupy wybitnych szpiegów sowieckich działających w krajach zachodnich w okresie międzywojnia, był pełnym polotu człowiekiem, którego modus operandi polegał na uwodzeniu kobiet – między innymi pracownicy ambasady francuskiej, żony urzędnika brytyjskiego Foreign Office i oszpeconej funkcjonariuszki gestapo. Kradł tajemnice wojskowe hitlerowskim Niemcom i faszystowskim Włochom, umożliwiając Stalinowi wgląd w pocztę dyplomatyczną wielu krajów europejskich. Idealistycznie i bezkrytycznie oddany swej ojczyźnie, wykazywał się nadzwyczajną odwagą i wytrzymałością fizyczną – dwukrotnie przemierzył pustynię Saharę i dżungle Konga. Jednak w roku 1938 dochodzi do nieoczekiwanego i dramatycznego zwrotu w opowieści o Bystrolotowie. W samym szczycie czystek stalinowskich, po swym powrocie do Związku Sowieckiego, Bystrolotow został aresztowany i poddany podczas śledztwa torturom. Skazany na dwadzieścia lat obozu pracy, ryzykował jeszcze surowszą karę, dokumentując zbrodnie reżimu komunistycznego przeciwko ludzkości. Ze zdumiewającą wytrzymałością przetrwał wszelkie represje i uświadomił sobie rzeczywistą naturę ideologii, której niegdyś służył ślepo i niezachwianie. Pierwsza tak obszerna biografia Bystrolotowa ukazuje się w chwili, kiedy FSB, obecna następczyni KGB, obiera sobie jego postać za swego bohatera, tuszując jednocześnie prawdę o jego życiu.