# O Bogu, który nawiedza myśl

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/emmanuel-levinas/o-bogu-ktory-nawiedza-mysl/9788361568360

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/emmanuel-levinas/o-bogu-ktory-nawiedza-mysl/9788361568360.json

![O Bogu, który nawiedza myśl](https://quivercdn.com/covers/homini/emmanuel-levinas/o-bogu-ktory-nawiedza-mysl_978-83-6156-836-0.jpg?v=2026-08-20%2017%3A24%3A59)

- Książka: [O Bogu, który nawiedza myśl](https://www.kolczanksiazek.pl/emmanuel-levinas/o-bogu-ktory-nawiedza-mysl) ([O Bogu, który nawiedza myśl.md](https://www.kolczanksiazek.pl/emmanuel-levinas/o-bogu-ktory-nawiedza-mysl.md))
- Autorzy: [Emmanuel Lévinas](https://www.kolczanksiazek.pl/emmanuel-levinas)
- Wydawnictwo: Homini
- ISBN: 978-83-6156-836-0
- Liczba stron: 304
- Data wydania: 2008-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Transcendencja ma dla Lévinasa charakter etyczny. W Transcendencji etycznej samo pragnienie i miłość są doskonalsze od spełnienia. „ Wezwanie Boga — pisze — nie ustanawia stosunku między mną a Nim, który do mnie przemówił; nie ustanawia niczego, co przypominałoby koniunkcję członów — ko-egzystencję lub choćby czysto idealną synchronię. Nieskończoność nie może znaczyć dla myślenia, które zmierza do kresu; ku-Bogu nie jest szukaniem celu. […] Alternatywa bytu i nicości nie jest ostateczna. Ku-Bogu nie jest procesem bycia: wezwanie odsyła mnie do drugiego człowieka, który nadaje temu wezwaniu sens, do bliźniego, o którego winienem się lękać”. W ten sposób, w Transcendencji etycznej, pojęcie Boga nabiera dla Lévinasa sensu. Bóg nawiedza myśl. Wypowiedzenie słowa „ Bóg” nie oznacza jednak Jego ukazania się. „ Nieskończony wchodzi w język, nie ukazując się jednak”. (…) Lévinasowska filozofia Boga nie odpowiada na pytanie: Kim jest Bóg? Bóg jest absolutnie Transcendentny. „ Świadectwo etyczne jest objawieniem, które nie jest poznaniem” — pisze Lévinas. Pyta raczej, jakie są warunki możliwości, dzięki którym pojęcie Boga po Auschwitz ma jeszcze sens. Istotną i ważną kwestią jest przypomnienie przez Lévinasa obecności Boga w twarzy innego i etyczny sposób jego „ poznania”. (Ze wstępu Tadeusza Gadacza)