" Gilgamesz ***** Theatrum Anatomicum" to następny po " Centaurydach" i " Agharcie" projekt poetycki Enormiego Stationisa. Rewokacja Eposu o Gilgameszu przenosi czytelnika do świata starożytnych Sumerów, zaś reinterpretacja wędrówki śladami mitycznego herosa zachęca do refleksji nad sensem i celem ludzkiego życia. Itinerarium zaskakuje, niekiedy stosunkiem jednostki do społeczności i wspólnoty, niekiedy do szczęścia, w końcu jej stosunkiem do kategorii śmierci i cierpienia. Antropologia ludzkiego ciała oraz jej koncepcje wykorzystane w wierszach odsłaniają czytelnikowi nie tylko morfologię i fizjologię człowieka, ale także szerokie, pozasomatyczne spojrzenie na ciało jako podmiot będący częścią kultury i tradycji. Sama rzeczywistość, w której żyjemy, konstruuje fundamentalne pytanie o cywilizację życia albo śmierci. To odważna, erudycyjna reinterpretacja jednego z najstarszych eposów ludzkości, przeniesiona w przestrzeń współczesnej refleksji nad ciałem, tożsamością i śmiertelnością. Autor sięga po postać Gilgamesza - króla, bohatera, poszukiwacza nieśmiertelności - by uczynić z niej figurę człowieka rozpiętego między pragnieniem przekroczenia granic a nieuchronnością biologii. Tytułowe Theatrum Anatomicum staje się tu metaforą bezlitosnego poznania: rozbierania na części doświadczenia, pamięci, języka i istnienia. Poezja Stationisa operuje na przecięciu mitu, filozofii, antropologii i medycyny, tworząc przestrzeń, w której ciało staje się tekstem, a tekst - ciałem poddanym analizie. To książka gęsta od znaczeń, wymagająca, a jednocześnie sugestywna - prowadząca czytelnika przez intelektualny i egzystencjalny labirynt, gdzie pytanie o nieśmiertelność powraca w nowej, współczesnej formie: jako pytanie o sens, pamięć i granice ludzkiego poznania.
