# Esej o człowieku

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/ernst-cassirer/esej-o-czlowieku/9788365680112

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/ernst-cassirer/esej-o-czlowieku/9788365680112.json

![Esej o człowieku](https://quivercdn.com/covers/aletheia/ernst-cassirer/esej-o-czlowieku_978-83-6568-011-2.jpg?v=2026-08-04%2021%3A10%3A01)

- Książka: [Esej o człowieku](https://www.kolczanksiazek.pl/ernst-cassirer/esej-o-czlowieku) ([Esej o człowieku.md](https://www.kolczanksiazek.pl/ernst-cassirer/esej-o-czlowieku.md))
- Autorzy: [Ernst Cassirer](https://www.kolczanksiazek.pl/ernst-cassirer)
- Wydawnictwo: aletheia
- ISBN: 978-83-6568-011-2
- Liczba stron: 338
- Data wydania: 2017-03-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Jeden z najwybitniejszych XX-wiecznych filozofów niemieckich Ernst Cassirer (1874–1945) przeszedł do historii jako teoretyk „ form symbolicznych”. Jego monumentalna Philosophie der symbolischen Formen ( Filozofia form symbolicznych , 1923–1929) nie została (i zapewne już nie zostanie) przełożona na język polski, ale Esej o człowieku stanowi poniekąd skrót tamtego dzieła i jego uaktualnienie napisane w innym czasie (1944), w innym języku i w innym miejscu (w USA, Cassirer bowiem, żydowskiego pochodzenia wrocławianin, w 1933 roku wyemigrował z Niemiec). Autor, zaliczany do neokantystów, postrzega formy symboliczne jako swoistą sieć narzuconą na rzeczywistość i pośredniczącą w jej postrzeganiu. Człowiek nie żyje już w świecie fizycznym, lecz w symbolicznym: w świecie języka, mitu, religii, sztuki, nauki… Nie odnosi się bezpośrednio do rzeczywistości, nie stoi wobec niej „ twarzą w twarz”. Ta sieć to echo Kantowskich form naoczności i kategorii intelektu „ nakładanych” na „ rzecz w sobie”, a zarazem umożliwiających w ogóle jakiekolwiek poznanie. Cassirer uprawia jednak raczej antropologię niż metafizykę. Bardziej niż wyjaśnianie tego odwrócenia „ naturalnego porządku” zajmuje go działalność ludzkiego animal symbolicum wewnątrz „ sieci”. Najwyżej sytuując w kulturze naukę, jest świadkiem i komentatorem jej gwałtownego rozwoju w pierwszych dekadach XX wieku, ale stara się ją ujrzeć w całokształcie „ form symbolicznych”.