Karol Wielki (742–814),król Franków od 768 roku, cesarz od 800 roku, w licznych wojnach podbił i zmusił do przyjęcia chrześcijaństwa Sasów, podbił państwo Longobardów we Włoszech i wzmocnił swój autorytet w papieskim Rzymie, doprowadził do rozszerzenia posiadłości frankijskich po rzekę Ebro i narzucił zwierzchnictwo Słowianom połabskim. Książka Wiesa jest portretem wielkiego monarchy, ale i obrazem epoki, w której przyszło cesarzowi żyć i działać. Autor opowiada także o losach pośmiertnych Karola – pierwszy rozdział poświęca sprawom związanym z miejscem i charakterem pochówku cesarza, ostatni zaś – jego pośmiertnej chwale i kultowi religijnemu, jakim go otaczano.
