Kronika z Mazur

Powieść o odchodzącej w niepamięć krainie i jej rdzennych mieszkańcach. Bohaterowie - Mazurzy, Kaszubi - mają świadomość powolnego wygnania. Odchodzą też fizycznie - po prostu wymierają ostatni świadkowie tutejszej kultury i tradycji. Oskarżenie rzeczywistości PRL, która nie dba o zachowanie różnorodności etnicznej swych ziem. Powieść pokazuje też silny związek człowieka z przestrzenią, miejscem na ziemi.