Nagle pukanie do drzwi. Opowiadanie ze zbioru

Opowiadanie ze zbioru Nagle pukanie do drzwi. Jego bohaterowie, mimo usilnych starań, specjalizują się w życiowych błędach, co skutkuje ponadprzeciętnie dużą liczbą rozstań, rozwodów, rozbitych rodzin i porażek zawodowych. Rubiego, na przykład, prześladują postaci z jego własnych kłamstw, a pewną młodą dziewczynę odwiedzają byli adoratorzy, którzy popełnili samobójstwo. Ruben przesiaduje w kawiarni i rozmawia z nieznajomymi, za każdym razem udając kogoś innego, a płatny morderca dostępuje reinkarnacji w postaci pluszowego misia. Obcowanie z bohaterami Kereta to spacer po zwariowanym świecie ludzkich wyborów, z których żaden nie jest słuszny. Nawet u Boga nie ma co szukać pomocy - ten bowiem tkwi na wózku inwalidzkim. Od pogrążenia się w rozpaczy ratuje tylko czarny, jadowicie inteligentny humor autora i solidna dawka autoironii. Przejdźmy przez to razem - powiedziałby pewnie Keret, gdyby od pierwszej strony nie siedział przed komputerem trzymany na muszce przez nieproszonych gości... Te opowiadania to najzabawniejsza, najmroczniejsza i najbardziej przejmująca rzecz, jaką ostatnio czytałem. Jonathan Safran Foer Magiczne opowiadania Kereta raz jeszcze - jeszcze dojrzalsze i bardziej zajmujące." Haaretz" Rewelacyjny pisarz, zupełnie niepodobny do wszystkich pozostałych. Głos nowego pokolenia. Salman Rushdie Keret potrafi powiedzieć więcej w sześciu akapitach niż większość pisarzy na sześciuset stronach." People" W tej książce rzeczywistość, opisywana subtelnie przez pryzmat relacji międzyludzkich czy sytuacji społecznej dzisiejszego Izraela, przenika się z podszytą sporą dozą groteski i czarnego humoru fantazją. Wszystko dzieje się wedle dziwacznej logiki, rodem z Alicji w Krainie Czarów. Nienawidzący dzieci zawodowy morderca po śmierci zamienia się w nieustannie przytulanego przez Krzysia Kubusia Puchatka, niewierny mąż odkryje nagle nieznane oblicze swojego psa, a złota rybka okaże się stworzeniem całkiem realnym i przeżywającym chwile cichego triumfu. Damian Gajda, www. kultura. onet. pl Bohaterowie Nagle pukanie do drzwi są starsi niż postaci z dawniejszych tomów - inwestują na giełdzie, robią interesy, mają rodziny, zdradzają, podróżują - ale jedno się nie zmieniło: w większości mają poczucie, że prawdziwe życie jest gdzie indziej. Zofia Zaleska, www. dwutygodnik. com Nagle pukanie do drzwi to pierwsza książka, którą napisałem w dzień. Etgar Keret w wywiadzie dla Lubimyczytać. pl Myślę, że to pragnienie takiego połączenia z innymi ludźmi jest prawdopodobnie jednym z najsilniejszych uczuć jakie w ogóle mam, ale za każdym razem odczuwam to jako swojego rodzaju walkę i nawet jeśli się udaje, to jednak czuję cały czas w sobie tę samotność. Etgar Keret w Poznaniu, Wiadomosci24. pl Do pisania zawsze inspirowało mnie życie, przez lata taką sztandarową postacią moich opowiadań był wielkomiejski samotnik. Potrzebowałem czasu, aby przystosować się do nowej sytuacji, także literacko. W nowym zbiorze opowiadań pojawia się nowy bohater - dziecko. Etgar Keret w wywiadzie dla PAPu - Jutro skończę 25 lat i nie zabiłem jeszcze żadnego Żyda - powiedział. - Może pójdziemy na spacer - zaproponował. Odmówiłem, mówiąc, że nie wiem, co słyszał o Żydach, ale chyba nie to, że jesteśmy głupi. On na to, że jest cierpliwy i poczeka na mnie. Siedziałem blisko okna, więc wyskoczyłem przez nie i pobiegłem. Etgar Keret w rozmowie z Anną Dudek (Polska The Times) Nie doszukujmy się tutaj logiki ani planu, zawierzmy autorowi, jego czarnemu humorowi i czytajmy Zwycięskie opowiadanie lub Twórcze pisanie. Nie przejmujmy się świętościami i nie zawężajmy horyzontów, łammy tabu i szukajmy innego podejścia do życia. Czasami jedynym rozwiązaniem może okazać się podążenie za snem, rozmowa z psem lub wysłuchanie nieznajomego w kawiarni. www. trojmiasto. miastokultury. pl Gdybym dostała 100 zł do wydania na kulturę... Kupiłabym książkę Etgara Kereta Nagle pukanie do drzwi (WAB). Dowcipno-gorzkie patrzenie na świat z izraelskiego punktu widzenia. Tamte doświadczenia, przy krytycznym dystansie, to jak życie do kwadratu. (...)Anna Maria Potocka, Duży