Piosenka o zależnościach i uzależnieniach

„ W swoim nowym tomie Dycki nie odchodzi od stworzonej przez siebie konwencji, bo i cały czas pisze jeden, niekończący się, wiersz. \Nie odchodzi\", ale mimo to, coś jest inaczej. Trzymając się ustalonego w pierwszej linijce tonu (\" nie odchodzi\"),a równocześnie przyjmując, że poezja Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego jest oparta na mantrycznym \" odchodzeniu\", autor Piosenki - miarkując możliwość wykonania ruchu - poddaje \" w ruch\" słowo, które wydarzyć się nie może, lecz przez samo zaznaczenie jego obecności: zaczyna żyć własnym życiem. Gdzieś tam, mimowolnie odchodzi, jak zmarli z tych wierszy, dla których śmierć jest jedynie (?) garścią drobnych, jakie dostaje się w zamian za kupiony bilet. Dycki waha się, czy kupić za nie gazetę, czy ofiarować je żebrzącemu (sobie?). Wzruszająca książka” (Tomasz Pułka). "