Romantyczne przeżywanie przyrody

Romantyzm tkwi w nas głęboko. Podróżowanie, orientowanie się w przestrzeni, stosunek do krajobrazu, a nawet śmierć - zakorzenione są w romantycznej antropologii i estetyce. Horyzont naszego świata styka się z widnokręgiem kultury z pierwszej połowy XIX wieku. Ewa Kolbuszewska opisuje kilka rodzajów romantycznego przeżywania natury. Opowiada o najważniejszych doświadczeniach - poznawczych, estetycznych i egzystencjalnych - zachodzących w środku rozmaitych " niebokręgów" i " otchłani błękitu". Wskazuje na przypisywane miejscom i pejzażom znaczenia lub wartości, analizuje style zachowań, rekonstruuje rekwizytornię teatru życia w przyrodniczej scenografii. Z wielu detali układa obraz romantycznej generacji, dla której rzeczywistość była tworzywem porównywalnym do literatury.