Czy nie łatwiej wyobrazić sobie nową epokę lodowcową, globalną zagładę ludzkości lub zderzenie Ziemi z wielką kometą niż koniec kapitalizmu? Neoliberalny dyskurs zniewala dziś umysły, aresztuje wyobraźnię i wyklucza głosy krytykujące społeczno-ekonomiczne status quo. Umiejscawia się w związku z tym w szeregu " niepodważalnych" dogmatów - tuż za dyskursem zimnowojennym, feudalnym i fundamentalistycznym. Pragnie być systemem " pozbawionym alternatywy" i " zgodnym z naturą ludzką". Autorki i autorzy zbioru " Zniewolony umysł 2. Neoliberalizm i jego krytyki" poddają ideologię i praktykę " wolnorynkową" analizom zakorzenionym w różnych wersjach krytyki władzy. Konstruują alternatywne propozycje myślenia w czasach likwidacji wyobraźni politycznej i szukają rozwiązań dla problemów późnej nowoczesności poza przestrzenią wyznaczoną przez logikę kapitału. Sięgają też do własnych doświadczeń działania na rzecz zmiany społecznej. W ich ujęciu inny świat - lub inne światy - jest możliwy.