Sonaty op.12

Trzy sonaty op. 12 oparte są na wczesnoklasycznych wzorcach sonatowych, na co wskazuje dwuczęściowa budowa dwóch z nich. Można jednak zauważyć również elementy nawiązujące do stylu brillant. W stosunku do nieco późniejszych Sonat op. 14 zostały napisane z myślą o młodszym, mniej doświadczonym pianiście. Są prostsze technicznie i interpretacyjnie, mniej rozbudowane, rzadziej pojawia się w nich polifonizująca faktura. Zawierają one więcej wskazówek dynamicznych i ekspresyjnych, zostały też opatrzone przez kompozytora palcowaniem. Są to kompozycje o wartościowym materiałem pedagogicznym, odpowiednim dla uczniów pierwszych lat szkoły muzycznej II stopnia.