Awantury nie będzie (wiersze i dziennik)

Śmierć i miłość - dwa pojemne, odwieczne tematy - istotne, jątrzące, wiekuiste. " Awantury nie będzie" to druga książka poetycka Hanny Dikty, znanej powieściopisarki. Autorka nie boi się pokazać swojego prawdziwego oblicza, zarówno jako poetka i córka. Tom dostarcza niespodziankę, dwa w jednym - chłodne, zdystansowane, konkretne wiersze kontra sentymentalizm dziennika, w postaci listów do matki. Otrzymujemy sylwiczną formę, skondensowaną w słowach odżywkę i szampon, który może " zmyć głowę". Czy to zarzut? Nie - przecież czytelnik także potrzebuje wzruszeń i zwierzeń, a po drugie może wybrać bliższą swoim upodobaniom postać wypowiedzi i tę część tomu, od której zacznie lekturę. Formuła " życiopisania" jest w literaturze pożądana na każdym etapie naszej koegzystencji. Zamysł rozliczenia się z przeszłością, z najważniejszym okresem przekraczania progu dojrzałości, odpowiedzialności nawiązuje do dręczącej świadomości, uwikłanej w matrycę temporalną i ciągłe powroty. To zatrzymanie czasu, gdzie podmiot liryczny " uwięziony, jak muszki w tężejącej żywicy" wciąż czuje, wspomina, przeżywa codzienność miejsca, sytuacji i okresu charakterystycznych pór roku. Jedno jest wiadome - " awantury nie będzie" - jest żal, wewnętrzny bunt oraz czułe punkty rodzicielstwa. Szczerość do bólu - z czym każdy może się identyfikować. Łucja Dudzińska