Dwutomowa powieść jest wielowątkową sagą, która skupia się na losach zwykłych ludzi w obliczu upadku III Rzeszy i trudnych lat powojennych, utrzymana jest w charakterystycznym dla autora stylu opisującym realia społeczne i historyczne. Kirst, jak w większości swoich dzieł, demaskuje mechanizmy nazistowskiego systemu. Pokazuje, jak ideologia przenikała do codziennego życia i jak nagle, po klęsce, dawni gorliwi zwolennicy partii próbowali odnaleźć się w nowej rzeczywistości, często maskując swoją przeszłość. Książka śledzi losy grupy postaci o różnym statusie społecznym i postawach moralnych. Autor opisuje walkę o przetrwanie w zrujnowanym kraju, problem głodu, czarnego rynku oraz trudny proces „ denazyfikacji”. Zamiast skupiać się na wielkiej polityce, Kirst wybiera perspektywę przeciętnego obywatela, żołnierza czy urzędnika, co pozwala mu na ukazanie hipokryzji, oportunizmu, ale też prób zachowania godności w nieludzkich czasach. Książka jest uznawana za jedną z bardziej osobistych i realistycznych powieści autora, oddającą atmosferę niepewności i moralnego zagubienia Niemców po 1945 roku.