Sztuka życia i przetrwania

Książka Hansa-Ottona Meissnera odznacza się osobliwym urokiem: różnorodne tematycznie rozdziały, dokładnie pouczające, jak należy postępować, żeby móc przetrwać wśród dzikiej natury, rozpoczynają się od przygód, które przeżył sam autor i jego znajomi i które komentujek korzystając z przeróżnych źródeł, w tym z rozmów z osobami bezpośrednio przeżywającymi zmagania z przyrodą. " Sztuka życia i przetrwania" nie bez kozery nosi taki właśnie tytuł. Oprócz tzw. survivalu, czyli sztuki przetrwania w pojedynkę w najbardziej prymitywnych warunkach, autor na pierwszy plan wysuwa charakter, sposób życia, zdolności i zaradność osób poddających się ciężkiej próbie bądź z własnej woli, bądź pod przymusem. Nie szczędzi pochwał pierwszym i ostrych słów krytyki drugim — za indolencję i głupotę. Udowadnia, że człowiek, nawet bez przygotowania, byleby tylko miał mocne nerwy i odrobinę pomysłowości, da sobie radę i w środku niezmierzonej pustyni, i bezkresnej tundry. Książkę Meissnera czyta się, mimo szczegółowości porad praktycznych, jak dobrą powieść sensacyjną. Spis treści: * Co to jest survival? * Iskry i ogień * Woda na odludziu i pustyni * Ognisko obozowe we wszelkich okolicznościach * Jaki dach nad głową * Dom z bierwion w ciągu ośmiu dni * Spanie w śniegu i na lodzie * Żywność jest wszędzie * Polowanie bez broni * Można mieć także i ryby * Polowanie wymaga rozsądku * Prymitywna i nowoczesna broń * Kuchnia pozbawiona komfortu * Jak się ubierać? * Co ze sobą zabrać? * Poprzez bezdroża dzikich ostępów * Zabłąkany, lecz nie zaginiony