W ujęciu Helen Rawlings inkwizycja nie stanowi jedynie organizacji powołanej do walki z tzw. wielkimi (judaizmem, islamem, protestantyzmem) oraz małymi (bluźnierstwami, bigamią, prostytucją, przesądami) herezjami. Została tu również ukazana jej znacząca rola w procesie kształtowania instytucji nowożytnego państwa hiszpańskiego. Tak widziana inkwizycja zdaje się zatem wpisywać z historię walki z niejako odziedziczoną po średniowieczu wielokulturowością społeczeństwa, walki, której zamierzonym skutkiem była asymilacja wszelkich mniejszości w ramach scentralizowanego organizmu państwowego, utożsamianego wówczas z monarchią hiszpańską.
