Jacek Kuroń – najwybitniejsza być może, najciekawsza być może, najbardziej wielobarwna z pewnością osobowość opozycji demokratycznej w latach 1964–1989. Niejednokrotny bywalec więzień i niejednokrotny minister w polskich rządach. Człowiek już za życia owiany legendą. To o nim opowiada ta książka, ale też o krętej – choć klarownej – drodze Jacka od młodzieńczego zaangażowania w komunizm do heroicznej działalności na rzecz wolności Polski i wolności człowieka w Polsce. Dowiadujemy się wreszcie, skąd się wziął Jacek Kuroń. Z jakich tradycji rodzinnych czerpał swój system wartości. To opowieść o człowieku wielkiego serca, wielkiej odwagi i szczególnego magnetyzmu. Umiał wyzwalać w ludziach to, co było w nich najlepsze. Fascynująca lektura. Adam Michnik Bardzo bolesna książka. Pisana bez znieczulenia. Jacek rozliczał się już sam ze swymi wyborami, błędami i upadkami, ale zawsze brzmiał w tych rozliczeniach namiętny i wielkoduszny romantyzm – jego wyjątkowy głos. Tutaj patrzymy na życie i los jednego z najważniejszych ludzi polskiej lewicy z dzisiejszego, bezwzględnego dystansu. Autorki, współtowarzyszki wielu jego bitew, kochają Jacka i pragną, by pamięć o nim przetrwała jak najuczciwiej, w całej złożoności. Czy Jacek Kuroń poniósł klęskę? A może to, co było diamentem, zalśni z czasem jeszcze mocniej? Agnieszka Holland Jest to najbardziej drapieżna i dlatego najlepsza biografia Jacka Kuronia, jaką czytałem. Jej zaletą jest to, że odbrązawia postać Jacka, szczególnie w odniesieniu do czasów stalinowskich. To jest doświadczenie pokolenia, dziś zapomniane lub przykryte frazesami. Będą pewnie tacy, którzy zakrzykną „ zawsze to wiedzieliśmy”, ale nic nie wiedzieli, bo ich wtedy nie było na świecie. Karol Modzelewski Anna Bikont i Helena Łuczywo opowiadają o życiu Jacka Kuronia, który wyrósł w lewicowych tradycjach, a od zaangażowania w komunizm przeszedł do twardej opozycji, za co zapłacił dziewięcioma latami więzienia. Przez dziesięciolecia organizował działania wyrywające z systemu dyktatury obszary wolności, był współtwórcą KOR i Solidarności, w 1989 roku współtwórcą wolnej Polski. Autorki łączą warsztat historyka z piórem reportera. Pokazują środowisko, tradycje, klimat, w którym żył; ludzi, z którymi współpracował. Opowiadają o człowieku, jego zachowaniach, charakterze, doświadczeniach, sposobie bycia. Nie unikają spraw trudnych, grzechów Jacka, ale przede wszystkim przypominają jego ogromne dla Polski zasługi. Andrzej Friszke Anna Bikont – z wykształcenia psycholożka. Pracowała w zespole „ Tygodnika Mazowsze”, największego pisma podziemnej Solidarności (1982–1989). Współtworzyła „ Gazetę Wyborczą”, z którą związana jest do dzisiaj. Autorka książek, m. in.: Pamiątkowe rupiecie, przyjaciele i sny Wisławy Szymborskiej (1997), Lawina i kamienie. Pisarze wobec komunizmu (2006, obie z Joanną Szczęsną), My z Jedwabnego (2004, nagroda historyczna „ Polityki” i Europejska Nagroda Książkowa, wydanie amerykańskie znalazło się na liście stu najważniejszych książek 2016 roku według „ New York Timesa” i zostało nagrodzone National Jewish Book Award), Sendlerowa. W ukryciu (2017, Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego, nagroda miasta Poznania, finał Nagrody Literackiej Nike). W 2017 roku otrzymała doktorat honoris causa uniwersytetu w Göteborgu. Helena Łuczywo – absolwentka ekonomii politycznej na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiowała też anglistykę. Uczyła angielskiego w szkole, dopóki nie dostała zakazu pracy. Uczestniczka akcji pomocy robotnikom w Ursusie po strajkach w czerwcu 1976, współpracowniczka Komitetu Obrony Robotników, w 1977 roku zakładała i redagowała pismo „ Robotnik”. W czasie legalnej Solidarności szefowa Agencji Solidarność. Ukrywała się w stanie wojennym, zakładała i redagowała „ Tygodnik Mazowsze” (do 1989). Reprezentowała prasę związkową w czasie rozmów Okrągłego Stołu. W 1989 roku zakładała „ Gazetę Wyborczą”, w której pełniła funkcję zastępczyni redaktora naczelnego (1989–2007). Laureatka wielu nagród, w tym Harvard University Nieman Foundation Lyons Award for Conscience and Integrity in Journalism (1989), Knight International Press Fellowship Award (1999).