Mosty i Tczew 1939. Dwie akcje specjalne niemieckich sił zbrojnych przed rozpoczęciem kampanii polskiej

Wydany przez Hitlera w dniu 3 kwietnia 1939 r. „ Rozkaz o jednolitych przygotowaniach wojennych Wehrmachtu na okres 1939/40” zawierał polecenie, by niemieckie siły zbrojne osiągnęły stan pozwalający, w przypadku konfliktu z Polską, na wyeliminowanie w krótkim czasie całości sił przeciwnika. „ Operacje winny być rozpoczęte w błyskawicznym tempie i doprowadzone do końca tak szybko, jak tylko możliwe, aby świat w krótkim czasie postawiony został przed faktami dokonanymi.” Przygotowania do owego „ Planu Białego” zakończone miały być do dnia 1 września 1939 r. W końcu czerwca 1939 r. głównodowodzący wojsk lądowych przedłożył plan operacyjny. Jego podstawowym zamysłem było oskrzydlenie i zniszczenie zasadniczych sił polskiej armii, oczekiwanych na zachód od linii Wisły i Narwi, dzięki koncentrycznemu natarciu Grupy Wojsk Lądowych „ Północ” (3. i 4. Armia) z Pomorza i Prus Wschodnich oraz Grupy Wojsk Lądowych „ Południe” (8., 10. i 14. Armia) ze Śląska i Słowacji. Grupa Wojsk Lądowych „ Północ” winna zasadniczymi siłami 3. Armii oraz zbierającymi się na wschód od Wisły siłami 3. i 4. Armii „ atakować tak szybko, jak tylko się da w kierunku ogólnym na Warszawę, celem pobicia, przy współdziałaniu obydwu grup, znajdujących się na północ od Wisły sił nieprzyjaciela, po czym w dalszym współdziałaniu z Grupą Wojsk Lądowych » Południe« zniszczyć znajdujące się jeszcze w zachodniej Polsce siły nieprzyjaciela”, przy czym 3. Armia otrzymała jeszcze zadanie dodatkowe, polegające na tym, iż na rozkaz dowództwa Grupy Wojsk Lądowych „ Południe” miała ona częścią swych sił ułatwić 4. Armii przeprawę przez Wisłę.