Publikacja przedstawia przekrojową historię zielonogórskich zinów - od fanzinów muzycznych, literackich, komiksowych, fantastycznych, po wydawnictwa artystyczne i awangardowe. W historii zielonogórskich zinów odbijają się losy całej prasy alternatywnej – dzikie, anty-systemowe początki, rozkwit w testujących dopiero co odzyskaną wolność latach 90., a potem powolny proces, postępujący wraz z ekspansją popkultury i zmierzchem kultury undergroundowej, gdy stawały się coraz bardziej profesjonalne, coraz grzeczniejsze i coraz bardziej niepotrzebne. Były znakiem czasu, momentem w historii, który minął. Przetrwała zinowa estetyka, przejęta powierzchownie przez reklamę i popkulturę. Zastanówmy się na koniec, tak dla rozluźnienia, jakie przesłanki musiałyby zaistnieć, by odrodził się klasyczny zin? Pierwszym warunkiem musiałaby być jakaś niewyobrażalna i mroczna zmiana funkcjonowania internetu, przemieniająca globalną sieć z gwaranta wolności w narzędzie nadzoru i indoktrynacji, drugim – utrata wiarygodności mediów pierwszego obiegu, oficjalnej kultury i popkultury, a warunkiem trzecim, niezgoda na dwa pierwsze. Chwileczkę...
