Działalność Instytutu Wschodniego w Warszawie 1926 - 1939

Pionierska monografia poświęcona Instytutowi Wschodniemu w Warszawie ? placówce społeczno-naukowej powołanej 12 marca 1926 r. do podtrzymywania stosunków naukowych i kulturalnych Polski ze Wschodem, prowadzenia kursów językowych i wykładów o tematyce orientalnej. Za fasadą takiego programu kryły się zadania polityki wschodniej obozu belwederskiego ? propagowanie idei prometejskiej: oddziaływanie w kierunku rozbudzenia świadomości narodowej i inspirowanie dążeń wyzwoleńczych ludów ZSRR. Autor omawia genezę Instytutu, jego strukturę, kadrę, formy działalności, m. in. aktywizację współpracy z emigracją ukraińską, kaukaską, tatarską, funkcjonowanie orientalistycznego Koła Młodych, skupiającego młodzież prometejską, i Szkoły Wschodoznawczej, współpracę z Oddziałem II Sztabu Generalnego, także przyczyny kryzysu, jaki ogarnął Instytut pod koniec lat trzydziestych i próby jego przezwyciężenia. Omówione zostały również powojenne losy kadry Instytutu i działalność londyńskiego Instytutu Wschodniego ? Reduta?.