Nie osądzaj

Osądzające myśli nieustannie przepływają przez nasz umysł. Nie chodzi o to, by je odrzucać ani udawać, że nie istnieją. Z pewnością nie chodzi też o to, żeby je tłumić, zagłuszać albo mieć wyrzuty, że odczuwamy żal lub gniew. Co zatem miał na myśli Jezus, nakazując, abyśmy przestali osądzać? Trapista Isaac Slater, przywołując m. in. mądrość ojców pustyni, namawia do rezygnacji z potępiania i wykluczania innych. Jako sprawdzoną metodę wskazuje praktykę wytrwałej modlitewnej obecności i uważności. Choć przykazanie, by zaprzestać osądzania, często wydaje się w tradycji chrześcijańskiej słabo wyeksponowane – jeśli wręcz nieskutecznie pomijane – ojcowie i matki pustyni uważali je za niezwykle istotne. Co więcej, dla nich samo bycie mnichem oznaczało właśnie nieosądzanie: „ Abba Pojmen prosił abba Józefa: » Powiedz mi, jak mam zostać mnichem«. On odpowiedział: » Jeśli chcesz znaleźć pokój tu i na tamtym świecie, w każdej sprawie stawiaj sobie to pytanie: ‘ Kimże ja jestem?’ i nie sądź nikogo«”. Autor wskazuje, jak odróżnić konieczną ocenę rzeczywistości od potępienia, pogardy i wykluczania drugiego człowieka. Porusza kolejno tematy miłosierdzia, pokoju, akceptacji, współczucia, miłości, rozeznania i nadziei. Poprzez opowieści ojców pustyni, przypowieści ewangeliczne i refleksje współczesnych intelektualistów, Slater OCSO buduje praktyczną wizję życia, w której wolność od osądzania staje się drogą do pokoju. Podkreśla, że nauka o nieosądzaniu nie oznacza bierności wobec zła, lecz wybór innej drogi: miłosierdzia, pokory, rozeznania i odwagi bliskości.