Zielone echa i Sartre

Jak napisał Andrzej Kosmowski: na tych wierszach odcisnął się pandemiczny czas, w jakim były tworzone. Czas samotności, tęsknoty za interakcją z drugim człowiekiem, za rozmową i za, zdawałoby się, banalnym dotykiem jego dłoni. To także czas wspomnień i marzeń. Te wiersze kipią emocjami ujętymi w precyzyjne i zaskakujące strofy. Warto zanurzyć się w niezwykły poetycki świat Izy Galickiej. Niech wiedzie nas błogosławiona wyobraźnia/laska wędrowca.