O książce: Czterdziestoczteroletni nauczyciel filozofii zostaje pracownikiem administracyjnym ambasady w Dublinie, gdzie jego żona obejmuje stanowisko konsula. Trudno przychodzi mu odnalezienie się w nowej rzeczywistości. Panujące w ambasadzie relacje międzyludzkie uznaje za koszmarne. Jednak pewnego dnia do jego działu trafia młoda praktykantka. Ich dyskusje o życiu, religii i zbieraniu doświadczeń stają się dla obojga czymś więcej niż tylko rozmową... O Autorze: Jacek Kozik w młodości pracował na przeróżnych stanowiskach: od fizycznych po pełnienie funkcji asystenta senatora. W międzyczasie ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Był nauczycielem filozofii i etyki. Przez prawie dekadę pracował w polskich placówkach dyplomatycznych. Wydał trzy tomiki poezji. Za pierwszy otrzymał nagrodę im. Stanisława Piętaka. Drugi zyskał przychylną opinię Zbigniewa Herberta, który w liście do autora napisał: „ To, co uderza w pana tomie, to rzadki przypadek odnalezienia własnego tonu w poezji.” Z kolei w recenzji trzeciego czytamy, że autor jest „ jednym z nielicznych poetów akceptujących świat, co nie oznacza ani taniego optymizmu, ani naiwności, ani niewiedzy”. Żyje poza wszelkimi kręgami towarzysko-literackimi.