Stojąca na ruinie

" Czas zagrożony przez śmierć jest w nowym tomie Łukasiewicza nie tylko nazywany wprost, ale też przywoływany pośrednio, poprzez ułamki jesiennych i zimowych pejzaży. Zwłaszcza - przez obrazy świata przykrytego śniegiem, będącego jednocześnie unaocznieniem zatrzymanego życia i zatrzymanej śmierci" (Marian Stala).