Autorka odchodzi od utartych definicji rodziny, ujmujących ją głównie jako wspólnotę pochodzenia czy więzów krwi. Zamiast tego określa rodzinę jako przestrzeń miłości, co pozwoliłoby zaliczyć do niej wszelkie formy wiązania się ludzi ze sobą po to, aby się wzajemnie o siebie troszczyć i opiekować. Sądzę, że propozycja autorki Ludzkiej rodziny jest godna rozważenia z tego względu, że unika radykalnych wartościujących podziałów na rodziny zdrowe, funkcjonalne oraz patologiczne, dysfunkcjonalne, chore. Jadwiga Mizińska twierdzi, że wszelkie, realnie istniejące, konkretne rodziny zasługują na zaliczenie ich do ludzkich w tym choćby znaczeniu, że są rzeczywistym, najbliższym środowiskiem życia swych członków. Samo deprecjonowanie gorszych rodzin jest złem, gdyż powoduje różnorakie formy wykluczenia. Z recenzji prof. zw. dra hab Mirosława Chałubińskiego
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się