Praca poświęcona jest szeroko rozumianej filozofii człowieka. Przedmiot zainteresowań Autorki jest nadzwyczaj delikatny i nieuchwytny dla tradycyjnego filozofa. Nie jest to bowiem po prostu filozofia uczuć czy podmiotu jakby się mogło na pozór wydawać ale raczej filozofia ludzkiej wrażliwości. Studium to prezentuje bardzo oryginalny i osobisty zarazem punkt widzenia niezwykle autentyczny i zaangażowany stosunek do człowieka. Tym wyróżnia się ona od innych prac poświęconych analogicznej problematyce. I to stanowi właśnie jej największą wartość. Ze zbioru tego wyłania się bardzo interesująca propozycja antropologiczna którą można byłoby określić mianem filozofii ludzkiej wrażliwości. W najbardziej dosłownym sensie filozofia ta dotyczy ludzkiej wrażliwości. Jej celem jest próba przywrócenia człowiekowi odebranej mu przez rozum naukowy bezpośredniej zdolności odczuwania świata i samego siebie. Przedmiotem zainteresowania Mizińskiej jest właśnie ta niepoddająca się semantyce naukowej wrażliwość. Jest ona w tej pracy traktowana jako najbardziej prymarna forma ludzkiej obecności w świecie o wiele bardziej pierwotna aniżeli uczciwość czy rozumność.
