Zwariowałam

" Zwariowałam" trudno zaliczyć do znanych nam gatunków literackich. Wszystkiego ma w sobie po trochę, wspomnienia, reportaż itd. Bohaterka opisuje swoje życie, sięgając do korzeni. Wraz z mężem uwielbia podróżować, ukochanym miejscem jest Kazimierz nad Wisłą. I co ciekawe ani razu w zasadzie nie wymienia go z nazwy, ale nawet jeżeli ktoś tam nie był, a słyszał nazwę od razu wie, że o niego chodzi. W sposób bardzo plastyczny potrafi nas przenosić w różne miejsca, co nie jest zadaniem łatwym. Autorka dużo miejsca poświęca w swej książce rodzinie, głównie wnukom. Sporo przy tym jest dobrego humoru. Z jednej strony jest dziadek, senior rodu, który zawsze ma rację, z drugiej zaś babcia, która jednak steruje swym mężem i to w tak umiejętny sposób, że mężczyzna tego nawet nie zauważa. Obok nich są wnuki, bezpardonowo podrzucane w środku tygodnia lub na weekend. Skąd my to znamy? Polecam tę książkę jako lekturę lekką i łatwo czytającą się. Do tego bardzo spodobała mi się okładka, przedstawia jakby fragment łąki porośniętej stokrotkami. Teraz kiedy jesień zagląda nam w okna taka okładka to balsam dla naszych oczu.