Walki radziecko - niemieckie o Górny Śląsk i Opolszczyznę w styczniu i lutym 1945 roku pozostają w cieniu późniejszych zmagań na Dolnym Śląsku, w tym zwłaszcza oblężeń Wrocławia i Głogowa przez Armię Czerwoną. Tymczasem Niemcy ogłosili twierdzami również cały region górnośląski (Festung Oberschlesien),a potem także Opole (Festung Oppeln) i próbowali przygotować je do obrony przed sowiecką ofensywą, która ruszyła znad Wisły 12 stycznia 1945 roku. Armie 1. Frontu Ukraińskiego marszałka Koniewa szybko przełamały pozycje niemieckiej Grupy Armii „ A”, zajęły Kielce, Częstochowę i Kraków i z impetem ruszyły na Zagłębie Śląsko-Dąbrowskie. Broniąca się tam niemiecka 17. Armia stawiała opór, ale wobec miażdżącej przewagi przeciwnika był on daremny. Do 30 stycznia Sowieci oczyścili obszar Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego z wojsk niemieckich. W tym czasie Armia Czerwona dotarła również na Śląsk Opolski, osiągając linię Odry i zdobywając przyczółki na jej lewym brzegu. 23-24 stycznia zajęła prawobrzeżną część Opola. Walki o przyczółki trwały do marca. Niemcy zdołali zlikwidować niektóre z nich, a pozostałe zablokować, korzystając z wyczerpania oddziałów sowieckich. W książce ukazano też zmagania w rejonie Pszczyny, Żor i Rybnika oraz natarcie 4. Frontu Ukraińskiego na Bielsko i Cieszyn, które zostało jednak zatrzymane w rejonie Strumienia. Autorem tej książki z serii , która ukazała się w popularnej Bellonowskiej serii „ Historyczne Bitwy”, jest Jakub Szczepański, historyk, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, pracownik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Katowicach. Obok zdjęć archiwalnych i map dodatkowym atutem są fotografie rekonstruktorów w umundurowaniu obu walczących stron.