Latem 1979 roku jezioro w Gołdapi przyjęło w siebie tajemnicę, która miała pozostać milczeniem. Paula odeszła, a ci, którzy widzieli jej ostatnie chwile, rozproszyli się jak ptaki spłoszone strzałem. Wiktor Turkot zaniósł swój strach daleko — w góry Podkarpacia, w ciszę cerkiewnych śpiewów, w życie kapłańskie, które miało uleczyć pęknięcie w duszy. Ale pamięć nie cofa się od światła. Gdy po latach Wiktor rozpoznaje twarz zabójcy na ekranie telewizora, przeszłość wraca — nie jako wspomnienie, lecz jako wezwanie. Rok 2025 przynosi powrót do Gołdapi i nowy dramat: porwanie dziecka, które niejako niesie echo tamtej utraconej dziewczyny. To książka o winie, która domaga się słów, o prawdzie, która odkrywa się powoli — jak mgła unosząca się znad jeziora o świcie.”
