Analiza onomastyczno-językowa wezwań kościołów i kaplic w archidiecezji gnieźnieńskiej

Tematem niniejszego opracowania jest analiza onomastyczno-językowa wezwań kościołów i kaplic archidiecezji gnieźnieńskiej. Głównym celem, jaki przyświecał napisaniu tej pracy jest próba zapoczątkowania badań językoznawczych nad patrociniami. Jak dotąd nie ukazały się bowiem żadne obszerniejsze publikacje zwarte, poświęcone onomastyczno-językowej analizie wezwań. Przedmiotem niniejszej analizy są wszystkie odmiany wezwań występujące na terenie archidiecezji w 2000 r. Od 25 marca 1992 r., czyli od momentu wejścia w życie bulli cyrkumskrypcyjnej papieża Jana Pawła II Totus tutus Poloniae populus o reorganizacji terytorialnej polskiego Kościoła, archidiecezja gnieźnieńska zajmuje obszar 8530 km2 i jest podzielona na 32 dekanaty, obejmujące 329 parafii rzymskokatolickich. W badanym materiale uwzględniono wezwania wszystkich prawnie erygowanych i poświęconych obiektów sakralnych występujących na omawianym terenie, czyli: kościołów parafialnych, filialnych, kaplic przykościelnych, klasztornych, szpitalnych, cmentarnych oraz kaplic w domach opieki społecznej i hospicjach. Łącznie na terenie archidiecezji gnieźnieńskiej zarejestrowano 533 wezwania, występujące w 185 wariantach semantycznych i formalnych.