Elegia na odejście szpaka

Nad ranem Wiem, że nie możesz wstrzymać obrotów nieba. Że nie potrafisz ułożyć w słowa alfabetu gwiazd. A zwykłe światła błyskające między drzewami budzą zdumienie i lęk. Nie możesz nic, człowieku, patrzący w oślepiający lustro świata. Jesteś tylko cieniem, choć mówisz dumnie jak on: jestem który jestem.