Życie od podszewki. Tom 3

Każdy człowiek to książka. Niektórzy noszą ją w sobie – inni wylewają z siebie, nie licząc się z konsekwencjami. Jestem tym, który wraz z Życiem skrojonym na miarę spróbował wejść do Waszych domów i pozostał z Wami na dłużej – budząc refleksje. Setki listów, e – maili, spotkania z czytelnikami kończyły się zazwyczaj pytaniem: Kiedy ukaże się następna powieść? – To utwierdziło mnie w przekonaniu, że powinienem pisać. Życie od podszewki to powieść o zmaganiach z samym sobą i bliskimi. O wierze i jej braku w swoje umiejętności. O położeniu na szalę własnego prestiżu i … miłości. Pani Ewa Trąpczyńska napisała: „… Jestem świeżo po lekturze Pana książki. Przeczytałam ją jednym tchem, poświęcając na to cały weekend. Mąż zaglądał mi przez ramię, zastanawiając się, co tam takiego pasjonującego. A TAM po prostu samo życie…” Janusz „ Krawiec” Wiśniewski Fragmenty listów od czytelników: Krawiec napisał książkę! Krawiec napisał powieść! - No i co z tego? Dzisiaj wszyscy piszą, napisał i Krawiec. - Dobra ta książka? O czym jest? - Zapoznaj się z tym, co piszą o niej ci, którzy ją przeczytali: „ Co do formy i treści, to wzbudziłeś mój podziw jako pisarz. Bóg dał Ci talenty i nie marnujesz ich…” „ Z Twojej książki można jasno odczytać: kolekcjonujesz w życiu chwile jak skarby, stąd też jest to powieść bardzo osobista, zbyt osobista na upublicznienie”. „ Masz talent pisarski, ale nie masz statusu Balzaka, więc nie przystoi Ci mieć takich jak on przeżyć, a nawet jeśli się one zdarzyły, to nie ma co ich ujawniać publicznie, bo trudno je zrozumieć bez posądzania Cię o masochizm, samouwielbienie lub egoizm…” „…czytadło, od którego nie można się oderwać.” „ Z wielką przyjemnością zatopiłam się w lekturze, którą od Pana otrzymałam. Zawarł w niej Pan historię swojego życia, wplecioną w historię kraju, miasta, otaczających nas ludzi. Dostrzega Pan zmiany, wkracza na salony i mądrze uczy tych, którzy nami rządzą i reprezentują poza granicami kraju…” „ Lektura Pańskiej książki to ogromna przyjemność. Miło mi, że mogłam jej doświadczyć. Wywołała we mnie uczucia, które trudno zapomnieć: łzy wzruszenia, śmiech, oburzenie, zdziwienie, znowu łzy. Cudowny język opowiadania oraz otwartość wyznań sprawiły, że zyskał Pan kolejną życzliwą osobę”. „ Rozumiem reakcję Twoich bliskich i czuję, co ich boli. Ilustracją tego, co myślę o Tobie, jest znana anegdota: W trakcie aktu stworzenia Bóg powiedział do Adama: - Adamie, mam dla ciebie dwie wiadomości: dobrą i złą. Dobra to ta, że za chwilę otrzymasz ode mnie dwa najważniejsze organy: rozum i penisa. - A jaka jest ta zła wiadomość? - Ilość krwi, jaką cię obdarzę, nie wystarczy na użycie obu tych organów jednocześnie… Pisząc tę książkę, Tobie niestety…” „ Jest Pan jak Perła w koronie, którą należy ocalić od zapomnienia. Przywraca Pan sens autorytetom. Krawiotka znaczy dziś więcej niż stado głupców bredzących trzy po trzy o patriotyzmie. To zaszczyt Pana czytać”. „ Miłość i seks z kochaną osobą nie są do sprzedania. To bardzo intymne sprawy, które zachowuje się tylko dla siebie. Próbujesz uczyć ludzi kultury (piszesz o kulturze ubioru), ale opisując seks z ukochaną – właśnie w tym miejscu – tej kultury Ci brakuje…”.