Czytamy wiersze mocne, rzeczowe, cięte w formie i interpretacji. Nie stronią one od wulgaryzmów, a jednocześnie nie są pozbawione subtelności, poetyckiej wrażliwości, co staje się kompatybilne ze stanem mentalnym podmiotu lirycznego. Mam wrażenie, że bohater i narrator współpracują ze sobą, są jednością. Zaletą takiego ujęcia jest wiarygodność emocji o znamionach zwierzenia, ale i obiektywnego przedstawiania kalejdoskopu myśli i dążeń. Jarosław Holden Gojtowski po trzydziestoletniej przerwie powraca z trzecim tomem poezji i " Sztuką obsługi życia" otwiera swój nowy etap bytowania. Autor, mając dziennikarskie doświadczenie, doskonale czuje przewrotność egzystencji, dokładnie ją bada, opisuje, wyciąga wnioski. Można się zastanawiać, czy Holden uczy nas sztuki życia? Ukazuje ją, patrząc na życie z pewnej perspektywy, czy sam poszukuje właściwego sposobu i instrukcji obsługi, aby pokonać niemoc w stosunku do rzeczywistości, potwierdzić swoją tożsamość, poczuć sens i dotrzeć do sedna. Łucja Dudzińska
