... Bo jedynie zwalczenie egoizmu może przyspieszyć rozproszenie się zasłon ułudy i ograniczeń. Samolubny uczony stoi bardzo daleko od prawdy, zaś człowiek prosty, pozbawiony sposobności czytania, lecz czyniący wszystko według swojego obowiązku, nigdy nie myśląc o sobie, znajdować się może na progu Boskości. Wniknijcie w tę myśl i zabierzcie się do pracy, by ją zrealizować we własnym życiu. Będzie to pierwszy krok wiodący do sprawdzenia wzniosłych nauk filozofów hinduskich. Jeśli się nie czujecie na siłach, by powziąć to mężne postanowienie, wszelka rozleglejsza wiedza na nic się wam nic przyda. * * * „ Wykłady, których szereg zamierzam wam przedstawić, ujęte są w sposób prosty i zrozumiały dla każdego, przeprowadzone na zasadzie kursu elementarnego, z którego ludzie poważnie pragnący poświęcić się wiedzy, na pewno zdołają wyrobić sobie choćby elementarne pojęcie o filozofii i tajemnej wiedzy – jogów. W niniejszych wykładach postaram się jak najzwięźlej wyjaśnić, czym jest natura człowieka, jakie jest jego miejsce we wszechświecie, czym jest Wszechświat i co go powołało do życia; jednym słowem, jaki jest « cel jego życia» – « po co» i « dlaczego». Wówczas może zdołamy dojrzeć ogólną podstawę istnienia. Aby zdobyć to zrozumienie, musimy przede wszystkim zrozumieć naszą własną naturę. Przekonamy się wkrótce, że poza obrębem nas samych, znamy we wszechświecie jedynie tylko ruch. Rzeczy « samej w sobie», jak powiedziałby Kant, nie zdolni jesteśmy poznać za pomocą zmysłów. Analizując otaczające nas przedmioty, zobaczymy, że nie posiadają one, jako takie, rzeczywistości absolutnej. Wszystko, co widzimy, ma tylko wartość względną, zaś owa wartość zmienia się zależnie od warunków naszego postrzegania. Oto dlaczego nie możemy się spodziewać, abyśmy za pośrednictwem zmysłów fizycznych zdołali dotrzeć do istoty rzeczy. Chcąc zrozumieć ową istotę rzeczy, człowiek musi poznać samego siebie; wiedzieli o tym mistrzowie na całym świecie. Znacie zapewne stare powiedzenie Sokratesa: « Poznaj samego siebie». Zaleca nam ono głęboką znajomość naszej własnej natury jako początek do badania Wszechświata. Takie też mają znaczenie słowa Chrystusa, gdy zalecał swoim uczniom szukać Królestwa Bożego wewnątrz siebie samych. Tylko zagłębiając się w sobie odnajdziemy Prawdę. Przekonamy się, że człowiek nie tylko ukrywa w sobie odpowiedniki wszystkich rzeczy istniejących na świecie, lecz że posiada też w sobie całkowitą energię kosmiczną. Energia jest niepodzielna; praprzyczyna przejawia się zawsze jako Wszechjedna. Dlatego nawet w ziarenku piasku znajdziemy całkowitość Energii kosmicznej, jakkolwiek pod postacią przyćmioną i głęboko uśpioną. Ponieważ jednak ziarenko piasku nie leży wewnątrz naszej istoty, przynajmniej w zwykłym tego słowa znaczeniu, nie zdołamy zrozumieć Natury przez zbadanie ziarenka piasku. Tylko jedno jedyne możemy zbadać dogłębnie: samych siebie. Ale poznawszy siebie, poznamy zarazem naturę Energii kosmicznej. Oto dlaczego rozpocznę tu od analizy natury ludzkiej. Postaram się prowadzić was krok po kroku, aż do tego najskrytszego sanktuarium, które znajduje się w sercu każdego z nas. Później, gdy zrozumiemy naturę człowieka i sposób jego istnienia w rozmaitych sferach Wszechświata, postaramy się ująć zasadę samego Wszechświata, analizując przedmioty naszej percepcji: postaramy się następnie zrozumieć, w jaki sposób wszystko powstaje do życia, czyli mówiąc językiem teologicznym, w jaki sposób wszystko zostało stworzone; tu zaś, zamiast używać metody alegorycznej, tak miłej teologom, operować będziemy, o ile to będzie możliwe, danymi ściśle naukowymi. Wreszcie badać będziemy władze ludzkiego Ducha. Postaramy się pojąć w jaki sposób człowiek, jeszcze tu na Ziemi, sprawdzić może istnienie rzeczywistości transcendentalnych, jak jeszcze na tym świecie, stać się może doskonałym i boskim. Te wszystkie zagadnienia będziemy rozważać kolejno, rozpoczynając od analizy Natury Ludzkiej...” Fragment „ Wykładu 1”
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się