# Zuza albo czas oddalenia

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/jerzy-pilch/zuza-albo-czas-oddalenia/9788308055434

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/jerzy-pilch/zuza-albo-czas-oddalenia/9788308055434.json

![Zuza albo czas oddalenia](https://quivercdn.com/covers/wydawnictwo-literackie/jerzy-pilch/zuza-albo-czas-oddalenia_978-83-0805-543-4-55bb1059.jpg?v=2026-09-02%2004%3A50%3A22)

- Książka: [Zuza albo czas oddalenia](https://www.kolczanksiazek.pl/jerzy-pilch/zuza-albo-czas-oddalenia) ([Zuza albo czas oddalenia.md](https://www.kolczanksiazek.pl/jerzy-pilch/zuza-albo-czas-oddalenia.md))
- Autorzy: [Jerzy Pilch](https://www.kolczanksiazek.pl/jerzy-pilch)
- Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
- ISBN: 978-83-0805-543-4
- Liczba stron: 134
- Data wydania: 2015-06-04
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

„ Zuza albo czas oddalenia” to zapis szaleńczej miłości sześćdziesięciolatka do dwudziestokilkuletniej blond piękności, odnaleziony przez Jerzego Pilcha w narciarskim bucie, na schodach jednej z warszawskich kamienic. „ Stary satyr i młodziutka nimfa – uparcie eksponujące ten motyw starożytne ludy wiedziały, co czynią”, powiada Jerzy Pilch i zasiada do spisania „ summy erotycznej”, brawurowego traktatu miłosnego, w którym splatają się powieść i esej. Za Zuzą, zwaną w pewnych kręgach Zmysłową Żanetą, bohater podąża w ciemne zaułki Warszawy, krainę męskiego pożądania. Jednak zatracenie w ramionach księżniczki solarium i silikonu nie oznacza wcale zatracenia poczucia humoru i ironii, z jaką bohater spogląda na swoje swawole – świadom swej groteskowości i zarazem powagi. Pogoń za Zuzą budzi wspomnienie miłosnych początków: pierwszych młodzieńczych uniesień, pierwszej żony, pierwszej kochanki. Przeczucie końca miesza się z grzeszną, nieustraszoną miłością – do prostytutki o niebieskich oczach i blond włosach, której wierność jest wiernością wyższego rzędu, duchową, bo nie cielesną przecież. „ Zuza albo czas oddalenia” przełamuje granicę fikcji i życia relacją z placu boju, na którym miłość wydaje się już być dosłownie – na śmierć i życie. Ściśnięta między chwilą uniesienia a ostatnią kropką.