Kolejne wiersze ks. Jerzego Szymika z lat 2009-2014 zostały zebrane w tom zatytułowany: „ Hilasterion”. Termin ten (grec. hilasterion, hebr. kapporeth, pol. przebłagalnia) w języku Starego Testamentu oznaczał, jak wyjaśnia sam Autor, „ centralny przedmiot świątyni – wieko przykrywające Arkę Przymierza. Miejsce, nad którym ukazuje się Jahwe, w obłoku, « punkt styczności» Boga i człowieka, miejsce tajemniczej obecności Najwyższego – Bóg stawał się tu bliski jak tylko było to możliwe w stworzonym świecie. W wielkim dniu pojednania, Yom Kippur, « przebłagalnia» była skrapiana krwią zwierząt – zabitych w ofierze, niejako w zastępstwie zasługujących na śmierć grzesznych ludzi. Benedykt XVI wyjaśnia zasadniczą myśl tego obrzędu: « Krew ofiary wchłaniająca w siebie wszystkie ludzkie grzechy, dotyka samego Bóstwa i zostaje przez to oczyszczona, a w następstwie tego kontaktu czystość odzyskują również reprezentowani przez tę krew ludzie. Ta wstrząsająca w swej wielkości, a jednocześnie w swej niewystarczalności myśl nie mogła pozostać ostatnim słowem historii religii ani ostatnim słowem historii wiary Izraela». Ostatnim słowem, Omegą wiary i religii, okazał się bowiem Jezus Chrystus. To Jezus Chrystus jest owym zaginionym od niewoli babilońskiej centrum świątyni, zagubionym w pogmatwanej historii Ludu Wybranego, rzeczywistą « przebłagalnią», autentyczną kapporeth. On jest hilasterion – kwintesencją ludzkich marzeń o pojednaniu i tęsknot za czystością serca; i kwintesencji tej Boskim przewyższeniem. On jest miejscem obecności żywego Boga.
