Gwiżdżąc na śmierć

Zapalił " lont". Za wcześnie? Już miał zdusić palcami pełzający ogienek, gdy runęli na schody. Było ich pięciu i nic prócz tej prymitywnej bomby nie mogłoby ich powstrzymać. Wybuchła we właściwym momencie i miejscu. Pierwszy z policjantów w oka mgnieniu zamienił się w czarny, postrzępiony łachman, przysypany wapiennym pyłem. Drugi z nieludzkim wyciem osuwał się po ścianie drapiąc paznokciami mur. Pozostali odskoczyli albo odrzuciła ich siła wybuchu. Po chwili głos z dołu zaproponował przerwanie walki i spytał, czy pozwoli zabrać rannych. Nie odpowiadał. Niech poczekają, pomyślą, że i od niego coś w tej rozgrywce zależy. Powieść nagrodzona w konkursie Krajowej Agencji Wydawniczej w roku 1984.