Rok 1948, w Palestynie trwa nakba (arab. katastrofa) – czystki etniczne przeprowadzane przez Izraelczyków pośród Arabów. Gwałtowne przesiedlenia są początkiem procesu pozbawiania ich majątku, dezintegracji społecznej, politycznej, kulturowej i wielu zbrodni. Chirbet Chiza to opowieść o jednym dniu tej kampanii. Młody izraelski żołnierz znajduje się między dwoma frontami: walki z mieszkańcami arabskiej wioski oraz walki z własnym sumieniem. Powieść jest najwyższej wagi tekstem historycznym dokumentującym palestyńską nakbę i wspaniałym osiągnięciem artystycznym. Chirbet Chiza (co z arabskiego tłumaczy się także jako ruiny Chizy) może być odczytana jako powrót do najgłębszych wartości człowieczeństwa. Poetycką, boleśnie etyczną Chirbet Chiza wydano w 1949 roku, wkrótce po założeniu państwa Izrael. Książka stała się bestsellerem i zarzewiem debaty publicznej. Przez wiele lat była jedyną izraelską relacją literacką na temat kampanii czystki etnicznej. Chirbet Chiza oraz Więzień od pierwszego wydania zajmowały niemal mityczne miejsce w literackim kanonie izraelskim, a od 1964 roku były lekturami szkolnymi. Ekranizacja powieści Chirbet Chiza w roku 1978 spotkała się z falą krytyki i została uznana jako wroga Izraelowi. Książkę przetłumaczono na język angielski dopiero w 2008 roku.