Opowiadania zawarte w zbiorze „ Długa dolina. Jasny płomień” Johna Steinbecka ukazują różne oblicza jednego z największych amerykańskich pisarzy. Opublikowana po raz pierwszy w 1938 roku „ Długa dolina” to doskonałe wprowadzenie do twórczości laureata literackiej Nagrody Nobla. Opowiadania, osadzone w kalifornijskiej dolinie Salinas, pokazują życie prostych ludzi i ich zmagania z losem, odzwierciedlając charakterystyczne dla Steinbecka skupienie na napięciach i konfliktach zarówno międzyludzkich, jak i społecznych. Opublikowany po raz pierwszy w 1950 roku „ Jasny płomień” to ostatnia (po książkach „ Myszy i ludzie” z 1937 roku i „ Księżyc zaszedł” z 1942 roku) podjęta przez Steinbecka próba stworzenia nowej, eksperymentalnej formy literackiej, noweli dramatycznej, wariacji na temat średniowiecznego moralitetu. Jest to pierwsze
