Zaklęta sosna

Ktoś wyrył w korze drzewa kobiecą twarz. Nie ma wątpliwości, że to wizerunek Amalie. To stary fiński rytuał, zły urok mający sprowadzić śmierć. Czy za wszystkim stoi Mikkel? A może ktoś inny próbuje rzuć na Amalie klątwę? Kobieta z początku śmieje się ze starych przesądów. Ale tylko do chwili, gdy chwyta ją potworny ból. Amalie położyła rękę na klamce i chciała już wyjść, kiedy nagle jej głowę przeszył nieznośny ból. Skuliła się, poczuła, że zaraz zemdleje. Na chwiejnych nogach podeszła do łóżka, przycisnęła ręce do czoła i zamknęła oczy. Spróbowała obudzić Olego. - Ole! Wstawaj! Mężczyzna spał jak zabity, ale w końcu usiadł na łóżku, zmarszczył czoło i spojrzał na nią. - Co się dzieje? - spytał nie do końca jeszcze przytomny. - Strasznie boli mnie głowa - wyjąkała. Ole zerwał się z miejsca. - Jesteś blada jak ściana, Amalie. Zauważyła strach w jego oczach. W tej chwili jednak ból przeszył ją na wskroś. Zemdlona upadła na podłogę.