Blondynka

Blondynka to portret Marilyn Monroe, intymny i bezlitosny jak żaden inny: portret dziecka, dziewczyny, kobiety, gwiazdy, nad którą zawisło fatum. Wybitna amerykańska pisarka Joyce Carol Oates opowiada o wrażliwej, utalentowanej Normie Jeane, która nieustannie przedefiniowuje swoją tożsamość, bez przerwy zmaga się z okrutnym losem, wciąż poszukuje miłości: u enigmatycznej matki, nieznanego ojca, licznych kochanków. Jako Marilyn Monroe jest uwielbianą przez cały świat gwiazdą, ale co się tak naprawdę dzieje w głębi jej duszy? W swojej najambitniejszej książce Oates z sympatią bada życie wewnętrzne kobiety, której przeznaczeniem było stać się największą legendą Hollywood i najsłynniejszym symbolem seksu XX wieku. Autorka portretuje także mężczyzn jej życia – Eks-Sportowca, Dramaturga, Prezydenta, Ciemnowłosego Księcia. Blondynka to doskonały, poruszający obraz kultury zahipnotyzowanej przez własne mity, a także niepewnej rzeczywistości kruchych żywotów, które kultura ta pochwyciła w swój drapieżny uścisk. Blondynka to po części powieść gotycka, po części kalejdoskopowa powieść idei, po części luksusowe, choć posępne czytadło. W zasadzie nie ma w niej fragmentu, który nie przykuwałby uwagi czytelnika. To wybitne osiągnięcie, gdyż bezpośrednie, zmysłowe oddziaływanie postaci Monroe na publiczność jest fenomenem czysto filmowym, niemal niemożliwym do oddania za pomocą introspekcyjnych i spekulatywnych środków literackich. - „ The New York Times” Blondynka jest równie pociągająca i wystrzałowa jak jej bohaterka. - „ Publishers Weekly” W Blondynce Oates w surowy i sugestywny sposób rekonstruuje postać Marilyn Monroe oraz rysuje przerażający, halucynacyjny obraz Hollywood, przypominający Dzień szarańczy Nathanaela Westa. - „ Wall Street Journal” Precyzyjna i natchniona proza Joyce Carol Oates jest bliska czarnoksięstwu. Z zapartym tchem poznawałam pogmatwane, żarliwe uczucia uroczej i trudnej Normy Jeane, której płomienna aura olśniewała cały świat i przerażała kochających ją mężczyzn. - Jeanne Moreau Blondynka to po części powieść gotycka, po części kalejdoskopowa powieść idei, po części luksusowe, choć posępne czytadło. W zasadzie nie ma w niej fragmentu, który nie przykuwałby uwagi czytelnika. To wybitne osiągnięcie, gdyż bezpośrednie, zmysłowe oddziaływanie postaci Monroe na publiczność jest fenomenem czysto filmowym, niemal niemożliwym do oddania za pomocą introspekcyjnych i spekulatywnych środków literackich. - „ The New York Times” Blondynka jest równie pociągająca i wystrzałowa jak jej bohaterka. - „ Publishers Weekly” W Blondynce Oates w surowy i sugestywny sposób rekonstruuje postać Marilyn Monroe oraz rysuje przerażający, halucynacyjny obraz Hollywood, przypominający Dzień szarańczy Nathanaela Westa. - „ Wall Street Journal” Precyzyjna i natchniona proza Joyce Carol Oates jest bliska czarnoksięstwu. Z zapartym tchem poznawałam pogmatwane, żarliwe uczucia uroczej i trudnej Normy Jeane, której płomienna aura olśniewała cały świat i przerażała kochających ją mężczyzn. - Jeanne Moreau