Wikingi z Wolina. Trzy pieśni wg sagi skandynawskiej

Oto opowieść o nieustraszonych żeglarzach i wojownikach, którzy „ wydzierając się z domowej ciasnoty, na wszystko gotowi, pogardzający śmiercią, tułali się po odludnych prądach i skałach za zdobyczą, zemstą lub przygodami. Wróciwszy obciążeni złotem do okopciałych chat swoich, drżeli na myśl ohydnego zgonu zwyczajnego na słomie, a unikając go, przebijali się dzirytem, lub rzucali w przepaści, gdzie zawieszeni na skałach z tchnieniem ostatniem drgających członków wyziewali życie z radością”. „ Ów poemat stworzony został przez człowieka, który nie był zaznajomiony ze specyfiką sag i nie miał dostępu do twórczości średniowiecznych Skandynawów, ale był autentycznie zachwycony barwną i dramatyczną opowieścią. Świadczą o tym jego słowa zamieszczone na łamach „ Tygodnika Illustrowanego”: „ Kto się wczytał w dzieje dawnych Skandynawów, ten przyjmie za możebne i prawdziwe dowody mocy ducha i niesłychanego męstwa, o jakich w tym pięknym pomniku skandynawskim czytamy”. Autor niczym skandynawscy poeci – skaldowie – „ z harfami, bardonami w ręku, towarzysząc narodowym lub domowym uroczystościom […], wspierani obfitością prastarych pieśni […]” rozsławia bohaterskie czyny walecznych i odważnych wikingów.