W czas zły (dobrej zmiany) wybieram Mirona Białoszewskiego. Dlatego, że jestem głęboko przekonany, iż powiedział on o świecie i moim w nim byciu więcej, niż napisali o jego dziele i legendzie komentatorzy tej twórczości, czyli że jego dzieło ciągle rośnie, otwiera się na nowe konteksty, nowe interpretacje, na - jakby powiedział Harold Bloom - rozmnażanie dezinterpretacji. Wybieram Białoszewskiego, bo według stereotypu, starannie zresztą przez współtwórcę Teatru Osobnego pielęgnowanego, osobność jest znakiem wyróżniającym tę twórczość. Osobność oznaczająca doświadczenie wykluczenia, nieobecności, nieprzydatności, nie-bycia w świecie (społecznym). W Białoszewskim interesuje mnie nie koślawość lub maesteria języka, w Białoszewskim interesuje mnie... Biało- szewski, sposób, w jaki umiejscawia się jego podmiot w świecie, w jaki pojmuje on swoje bycie-w-świecie, bycie artystą. Józef Olejniczak
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się