# Kochankowie Justycji

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/jurij-andruchowycz/kochankowie-justycji/9788365502902

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/jurij-andruchowycz/kochankowie-justycji/9788365502902.json

![Kochankowie Justycji](https://quivercdn.com/covers/warstwy/jurij-andruchowycz/kochankowie-justycji_978-83-6550-290-2-ad34e92c.jpg?v=2026-09-04%2000%3A34%3A08)

- Książka: [Kochankowie Justycji](https://www.kolczanksiazek.pl/jurij-andruchowycz/kochankowie-justycji) ([Kochankowie Justycji.md](https://www.kolczanksiazek.pl/jurij-andruchowycz/kochankowie-justycji.md))
- Autorzy: [Jurij Andruchowycz](https://www.kolczanksiazek.pl/jurij-andruchowycz)
- Wydawnictwo: Warstwy
- ISBN: 978-83-6550-290-2
- Liczba stron: 248
- Data wydania: 2019-05-06
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Kochankowie Justycji, książka, która powstawała 27 lat, to zbiór opowieści tylko z pozoru osobnych. Historie ośmiu bohaterów żyjących na przestrzeni od XVII do XX wieku łączy znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Zbrodnie, których się dopuścili, a czasem „ tylko” gwałty, rozboje, zdrady i pomniejsze wiarołomstwa, w nieunikniony sposób prowadzą ich do wspólnego celu, jakim jest najwyższy wymiar kary – niekoniecznie oznaczający tylko śmierć. Zbrodnia i kara nie są wszelako jedynymi motywami eksponowanymi przez Andruchowycza. Nie mniejszą rolę w łańcuchu zdarzeń odgrywa bowiem miłość, której, jak się niejednokrotnie okazuje, z całą pewnością można przypisywać sprawstwo kierownicze. Namiętnościom ulegają zarówno szlacheccy watażkowie, polityczni idealiści, jak i dekadenci końca XIX wieku, wszelkiej maści rebelianci, mistycy czy wyrachowani agenci KGB, by wymienić kilku z przedstawionej przez Autora bogatej galerii oryginałów. Książka Andruchowycza to barwna mozaika literacka osadzona w galicyjskich realiach, łącząca w sobie stylistykę powieści łotrzykowskiej z elementami rasowego kryminału, czy nawet analizy historycznej bazującej na źródłach. Zabawa formą i dystans, tak typowe dla Autora, widoczne są tu na każdym kroku i twórczo rozwijają jego dorobek w tym zakresie. Całość w subtelny sposób spaja ostatnia, dziewiąta – a właściwie ósma i pół – opowieść, która ma charakter autobiograficzny. Choć Autor z wielu powodów przyznaje w niej, że „ Historia niedokończona przestaje być historią”, to choćby z racji miejsca na ziemi, które opisuje, należy mieć nadzieję, że poszukiwanie prawdy, nawet gorzkiej, fragmentarycznej i względnej, ma swój cel. Bo co innego nam pozostaje, tu w Europie Środkowo-Wschodniej czy gdziekolwiek indziej?