Gniewna, poetycka rewizja Obcego Alberta Camusa. Zanim opowiem ci tę historię, krótkie streszczenie: mężczyzna, który umie pisać, zabija Araba, który tego dnia nie ma nawet imienia – jakby zawiesił je na gwoździu przed wejściem na scenę – po czym zaczyna tłumaczyć, że to przez Boga, który nie istnieje, przez to, co właśnie zrozumiał w słońcu, oraz dlatego, że sól morska szczypała go w oczy. Harun, brat mężczyzny zamordowanego przez Meursaulta na algierskiej plaży, siedząc w barze, opowiada nieznajomemu o wydarzeniach sprzed ponad siedemdziesięciu lat. Jak to się stało, że nazwisko zabójcy przeszło do historii, a imię jego ofiary zupełnie przemilczano? Nawiązując po mistrzowsku do dzieł Camusa (nie tylko do Obcego , ale i Upadku ), Kamel Daoud stworzył wielowymiarowy obraz niedawnej historii i współczesności Algierii . Przede wszystkim jednak napisał piękną, przejmującą opowieść o bólu, utracie i ulotności ludzkiej egzystencji. Trzeba zuchwałości, by wziąć się za Obcego i wywrócić go na nice! Kamel Daoud się ośmielił, i dobrze zrobił. Pierre Assouline Piękny oryginalny styl, w którym wyrażają się wybuchy czułości i zduszony gniew. „ Les Echos ” Pisarstwo Daouda jest równie głębokie, co prowokacyjne. „ Times Literary Supplement ” Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Institut français w ramach programów wsparcia wydawniczego. http://institutfrancais. pl/pl