„ To, co nazywa się filozofią egzystencji, jest wprawdzie tylko pewną postacią jednej, prastarej filozofii. Ale fakt, że właśnie « egzystencja» stała się teraz terminem wyróżniającym, nie jest przypadkowy. Termin ten uwydatnił zadanie filozofii, przez długi czas prawie zapomniane: dojrzeć źródła rzeczywistości i ująć ją w sposób, w jaki myśląc obcuję z samym sobą — w wewnętrznym działaniu. Filozofowanie chciałoby wyzwolić się z powierzchownej wiedzy o czymś, z obiegowych zwrotów, z konwencji, z grania ról, z tego wszystkiego, co rzuca się w oczy, i powrócić do rzeczywistości. Egzystencja jest jednym ze słów oznaczających rzeczywistość — z akcentem nadanym mu przez Kierkegaarda: wszystko, co naprawdę rzeczywiste, jest dla mnie tylko dzięki temu, że ja jestem sobą. Nie istniejemy po prostu — nasze istnienie jest nam powierzone jako miejsce urzeczywistniania i ucieleśniania naszego źródła." [fragment] Wyboru dokonał Stanisław Tyrowicz Wstępem poprzedził Hans Saner
