Powieść " Cukier", wydana w roku 1977, jest debiutem prozatorskim Karola Horàka. Debiutem, który zaskoczył krytykę swoją dojrzałością i który przyniósł autorowi nagrodę wydawnictwa Slovenský Spisovatel. Powieść tę poświęcił sprawom prostej kobiety wiejskiej, wyruszającej w pierwszych dniach po wojnie na uciążliwą wyprawę po cukier dla oczekującej dziecka córki. Wyprawa bohaterki trwa od poniedziałku do piątku. I tylko ten krótki wycinek z jednej biografii interesuje autora. Cóż niezwykłego może przeżyć w tak krótkim czasie najzwyklejsza kobieta? Jakimi jej przeżyciami można zaciekawić czytelnika? Przecież nawet tytuły rozdziałów, brzmiące: " Poniedziałek, wczesne rano", " Poniedziałek, przedpołudnie", " Wtorek, przedpołudnie" itp. podkreślają monotonię wydarzeń. Tak, ale ta monotonia jest naskórkiem skrywającym autentyczne ludzkie emocje. Pisarz stara się je wyeksponować. One są wartością, dla której rezygnuje z egzotyki. Celowo został tutaj użyty czas teraźniejszy, gdyż autor konsekwentnie stosuje perspektywę wewnętrzną, patrzy " oczyma bohaterki". Nie intelektualizuje przy tym, nie każe przeżywać bohaterce jak genialnej poetce - odkrywa za to bogaty, bezpretensjonalny świat wewnętrzny jednej z wielu wiejskich kobiet. (Według " Posłowia" Józefa Zarka)