Inwigilacja elektroniczna i bezpośrednia, czyli jak dostać cokolwiek, na kogokolwiek, w jakikolwiek sposób. Część 2

Oddaję w Państwa ręce drugą część książki: „ Inwigilacja elektroniczna i bezpośrednia (…)”. (Nie będę zanudzał długim tytułem, ponieważ jest na poprzedniej stronie.) Zanim zaczniemy, chciałbym złożyć pewne oświadczenie: „ Intencją autora tej książki nie jest namawianie bądź zachęcanie do łamania prawa. Jeśli masz wątpliwości, czy Twoje ewentualne działania nie będą łamać prawa, powinieneś skonsultować się z najbliższą jednostką Policji lub Prokuratury, a jeśli są one związane z pieniędzmi, dla pewności również z Urzędem Skarbowym. Ta książka jest częścią misji wyrównywania szans przeciętnego człowieka w starciu z korporacjami i służbami obcych państw działającymi z pozycji siły”. Tyle dla formalności, by nie powiedziano, że propaguję nieodpowiednią wiedzę. Część pierwsza tej książki, wydana w 2003, rozeszła się w nakładzie 5 000 egzemplarzy bez żadnej dystrybucji hurtowej i w chwili obecnej nie posiadam nawet jednego autorskiego egzemplarza. Książka, którą właśnie czytasz, jest kontynuacją części pierwszej z uwzględnieniem trzynastu lat, które przeleciały jak z bicza strzelił. W tym czasie technika (elektronika) poszła do przodu i niektóre sprawy, które w 2003 roku były tylko w laboratoriach „ agencyjnych”, teraz są dostępne dla ogółu. Niedawno zadzwonił do mnie zaprzyjaźniony detektyw (pozdrowienia Piotrze) z pytaniem, czy mam jakieś publikacje z zakresu technik inwigilacji. No cóż, musiałem z przykrością stwierdzić, że w chwili obecnej na stanie jest totalne zero, lecz ten telefon dał mi impuls, by wziąć się za realizację tego projektu. Tak powstała książka, którą właśnie trzymacie Państwo w rękach. Jeżeli czytałeś część pierwszą, to wiesz, że nie jest to książka typowo techniczna, która poprowadzi Cię przez krainę teorii praw fizyki i elektroniki. Tak jak w pierwszej części, chcę pokazać laikowi, co może zrobić zręczny „ operator” i otworzyć mu oczy na nowinki w tej branży. Jeden z moich przyjaciół (no dobrze – znajomy) ma motto: „ kontrola podstawą zaufania” i to jest prawda. Pozostaje jednak pytanie, czy zawsze musimy się poddawać tej kontroli lub patrząc z drugiej strony, czy na pewno dobrze wykonujemy te funkcje kontrolne, jeżeli już musimy to robić? Ze sprzętem techniki operacyjnej stosowanym w inwigilacji jest jak z fotografią: aby ją zro-zumieć trzeba poznać jej podstawy. Wówczas niezależnie, czy fotografujemy aparatem na film światłoczuły, czy też aparatem cyfrowym zdjęcia zawsze wyjdą poprawnie.