„ Ascendent” Karoliny Kułakowskiej to poetycki eksperyment z pogranicza astrologii i sztuki słowa. W tomiku autorka tworzy osobisty portret numerologiczny, splatając liczby z własnymi przeżyciami oraz refleksjami. Wiersze układają się w cykl, w którym rytm wyznaczają kolejne miesiące synodyczne, a zmieniające się fazy Księżyca – od nowiu w Pannie, przez pełnię w Baranie, aż po nów w Lwie – stają się pretekstem do zgłębiania tematów przemiany i nowego początku. Każdy utwór wpisuje się w puls kosmosu, a jednocześnie w indywidualny rytm życia i poszukiwania siebie. Poetycka rzeczywistość w tomiku jest wielowarstwowa – obok astrologicznych odniesień pojawiają się elementy numerologii, które autorka wykorzystuje do budowania własnej symboliki. Kolejne wiersze wyznaczają kolejne etapy wędrówki przez świat duchowych i emocjonalnych przeobrażeń. Kułakowska pokazuje, jak zjawiska kosmiczne mogą współgrać z wewnętrznym kalendarzem człowieka, a odczytywanie znaków z nieba staje się metaforą samopoznania. Ta liryczna podróż przez cykle Księżyca i liczby inspiruje do poszukiwania harmonii między tym, co ziemskie i tym, co niebiańskie; między słowem a ciszą, przeszłością a tym, co dopiero nadchodzi. Tomik zawiera ilustracje autorki. " Te wiersze są jak litanie wkurzonej malarki-astrolożki. Rodzina bywa tu źródłem cierpień, kraj – opresji. „ Czas leczy, czas kaleczy” – poetka zgrabnie wywraca na opak przysłowie o gojeniu się ran. Traumy nie mijają, pozostawiają w nas trwały ślad. Tytułowy „ ascendent” to ważny i czuły punkt w horoskopie, mający wpływ na naszą osobowość. Bohaterka tych bezkompromisowych wierszy nie boi się „ prać brudów opodal krzaczka”, ostro rozlicza się z „ wpływowym” światem, szowinistycznym i do bólu schematycznym, dla kobiety pełnym licznych ograniczeń. Mocna, wyzwalająca poezja." (Wojciech Brzoska)