Pochwała okazjonalności. Analiza deskryptywnych użyć wyrażeń okazjonalnych

Książka ta stanowi próbę odpowiedzi na konkretne wyzwanie badawcze, które zostało postawione przez Geoffreya Nunberga. Zwrócił on uwagę na szczególne użycia wyrażeń okazjonalnych — czyli wyrażeń takich jak „ ja”, „ on” czy „ teraz” — w których słowa używane zazwyczaj do wyrażenia sądów o konkretnych osobach lub przedmiotach służą do wyrażenia sądów ogólnych, niekoniecznie nawet tych osób bądź przedmiotów dotyczących. […] Słowo „ okazjonalność” w tytule książki użyte jest w sensie przed-teoretycznym, takim, w którym „ okazjonalność” kojarzy nam się z „ okazją” i sugeruje zależność znaczenia naszych wypowiedzi od okazji ich użycia. W takim sensie większość wyrażeń i zdań naszego języka jest okazjonalna. Analizując deskryptywne użycia wyrażeń okazjonalnych, starałam się pokazać, że ta inherentna zależność od kontekstu pozwala na wykorzystanie języka w sposób jeszcze bardziej twórczy i elastyczny, niż zwykliśmy o tym myśleć. I wąsko rozumiana „ okazjonalność” wyrażeń okazjonalnych, i „ kontekstualność” to pojęcia techniczne, narzędzia poznawcze, których używamy w analizie, oba jednak w zamierzeniu są eksplikacjami aspektów tego intuicyjnego rozumienia okazjonalności i na nie się składają. Chwaląc okazjonalność wyrażeń okazjonalnych, chwalę tym samym okazjonalność języka naturalnego w szerszym sensie. Tytułowa „ pochwała okazjonalności” jest więc po prostu zachwytem nad efektywnością i kreatywnością języka naturalnego, a moja analiza deskryptywnych użyć wyrażeń okazjonalnych pokazuje jej nowy wymiar. [fragmenty książki] Autorka jest adiunktem w Zakładzie Epistemologii, w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Badania jej dotyczą przede wszystkim zagadnień z filozofii języka, ale także filozofii logiki i teorii prawdy. Publikowała artykuły między innymi w czasopismach Erkenntnis , Przegląd Filozoficzny , Filozofia Nauki oraz w wydawnictwach takich jak Kluwer, Springer, Ontos Verlag i College Publications.