# Ćma

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/katja-kettu/cma/9788380316638

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/katja-kettu/cma/9788380316638.json

![Ćma](https://quivercdn.com/covers/swiat-ksiazki/katja-kettu/cma_978-83-8031-663-8.jpg?v=2026-04-02%2019%3A28%3A41)

- Książka: [Ćma](https://www.kolczanksiazek.pl/katja-kettu/cma) ([Ćma.md](https://www.kolczanksiazek.pl/katja-kettu/cma.md))
- Autorzy: [Katja Kettu](https://www.kolczanksiazek.pl/katja-kettu)
- Wydawnictwo: Swiat Ksiazki
- Przekład: Bożena Kojro
- ISBN: 978-83-8031-663-8
- Liczba stron: 400
- Data wydania: 2017-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Jest rok 1937. Piętnastoletnia Finka Irga Malinen romansuje z radzieckim agitatorem, a kiedy po jego wyjeździe okazuje się, że jest w ciąży, postanawia ruszyć za nim przez zieloną granicę do Związku Radzieckiego. Zamiast w ramiona ukochanego, trafia jednak do gułagu w Workucie. Tam zaprzyjaźnia się z inną więźniarką. Po uwolnieniu jedna z nich trafia do wsi w Republice Maryjskiej, gdzie dzieją się dziwne rzeczy, których przyczyny tkwią w obozowej przeszłości. Mistrzowska powieść, którą Katja Kettu potwierdza, że fińska literatura przeżywa wspaniałe chwile Todo Literatura Tajemnica, nieoczekiwane zwroty akcji, niepowtarzalny styl, bogactwo symboli i perfekcyjnie oddane surowe prawa historii i biologii. Po doskonale przyjętej przez krytyków i czytelników – także w Polsce – Akuszerce Katja Kettu ponownie udowadnia, że zasłużenie jest uznawana za jedną z najbardziej oryginalnych młodych pisarek. Fragment: Olbrzym nigdy nie był z dobrą kobietą. Ale najwyraźniej z jakąś był. Ruchy ma takie same jak przy kiełznaniu klaczy, głos przeciągły i spokojny, gdy pyta: ? Chcesz tego na pewno? Ty uwieriena? Wydaję z siebie krótki pomruk. Ciepłe usta przylegają do moich w pocałunku. Coś takiego nie przydarzyło mi się już od dłuższego czasu, odkąd szłam ze szpitala w Meilahti na basen przy Yrjönkatu i przysięgałam sobie, że nie chcę już niczego ani nikogo. Nagle ogarnia mnie tęsknota, pragnę, żeby ktoś mnie przytulił. Nie tak jak Rainer. „ Szczęście jest jak parszywa suka, trzeba je bić i smagać, żeby było posłuszne”. Kostia nadal trzyma uzdę. ? Mógłbyś mnie związać? – pytam szeptem, zebrawszy się na odwagę. – Sprawić, żebym była bezpieczna. Przez chwilę boję się, że przekroczyłam granicę i olbrzym tego nie zrozumie, że muszę się oddać bezwarunkowo. Że trzeba mi założyć więzy i przymusić, inaczej będę brzydka, wulgarna i groteskowa. Pochylający się nade mną samiec przygląda mi się krytycznie.